νόμος για τις διαδηλώσεις — νόμος για τις διαδηλώσεις — Μια συζήτηση στο κοινοβούλιο για έναν αμφιλεγόμενο νόμο που ρυθμίζει τις δημόσιες συγκεντρώσεις εξελίχθηκε γρήγορα σε χάος τη Δευτέρα, με βουλευτές να συγκρούονται γύρω από πρόσφατες υποστηρικτικές προς τους Παλαιστίνιους διαδηλώσεις και κατηγορίες για ξένη επιρροή στην κυπριακή πολιτική.

Φωτογραφία: cyprus-mail.com
Αρχικά σκοπός ήταν να συζητηθεί ο νόμος που ψηφίστηκε τον Ιούλιο, τον οποίο οι επικριτές χαρακτηρίζουν δρακόντειο, αλλά η συνεδρία εξελίχθηκε σε έντονες αντιπαραθέσεις καθώς το κόμμα της αντιπολίτευσης ΑΚΕΛ εξέφρασε ισχυρές αντιρρήσεις. Ο νόμος δέχθηκε επικρίσεις μετά από μια κρίσιμη έκθεση του Οργανισμού για την Ασφάλεια και Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) που δημοσιεύτηκε τον προηγούμενο μήνα.
Ο βουλευτής του ΑΚΕΛ, Γιώργος Κουκούμας, προκάλεσε εντάσεις όταν αναφέρθηκε στις συγκρούσεις μεταξύ αστυνομίας και διαδηλωτών έξω από το υπουργείο Εξωτερικών στη Λευκωσία την περασμένη Πέμπτη. «Ήμουν εκεί, αν η αστυνομία θέλει να με καλέσει ως μάρτυρα,» δήλωσε, απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς της αστυνομίας ότι οι διαδηλωτές εμπόδιζαν τον δρόμο.
Τα σχόλιά του συναντήθηκαν με αντίδραση από τον Υπουργό Δικαιοσύνης, Μάριο Χαρτσιώτη, ο οποίος επέμεινε ότι η συζήτηση πρέπει να επικεντρωθεί στο νόμο και όχι στις διαδηλώσεις. «Δεν είμαστε εδώ για να συζητήσουμε την περασμένη διαδήλωση ή τη συμπεριφορά της αστυνομίας,» απάντησε έντονα ο Χαρτσιώτης.
Η πρόεδρος της επιτροπής, Ειρήνη Χαραλαμπίδου, επίσης από το ΑΚΕΛ, παρενέβη ζητώντας από τον υπουργό να περιμένει τη σειρά του για να μιλήσει. Η ατμόσφαιρα οξύνθηκε περαιτέρω όταν ο βουλευτής του ΔΗΣΥ, Ονούφριος Κούλλα, σχολίασε, «Η Κύπρος είναι κυρίαρχο κράτος,» προκαλώντας την έμμεση αντίδραση της Χαραλαμπίδου, «Το ξέρει άραγε το Ισραήλ;» Η ανταλλαγή αυτή ανέδειξε τις υποκείμενες εντάσεις σχετικά με τις κατηγορίες ότι η Κύπρος υποκύπτει σε επιρροή του Ισραήλ.
Προς υπεράσπιση της κυριαρχίας της Κύπρου, ο βουλευτής του ΔΗΚΟ, Χρίστος Σενέκης, δήλωσε, «Δεν είμαστε υπηρέτες του Ισραήλ,» υπενθυμίζοντας μια προηγούμενη διοίκηση κατά την οποία οι Κύπριοι υπέστησαν σοβαρές συνέπειες για πολιτικές συμμαχίες.
Μέσα στη σύγχυση, ο αναπληρωτής αρχηγός της αστυνομίας, Πανίκος Σταύρου, διευκρίνισε τη θέση της αστυνομίας κατά τη διαδήλωση υπέρ της Παλαιστίνης, υποστηρίζοντας ότι οι αστυνομικοί δεν επιδίωξαν να διαλύσουν τη συγκέντρωση αλλά στόχευαν να καθοδηγήσουν τους διαδηλωτές πίσω στο πεζοδρόμιο. Όταν αρνήθηκαν να συμμορφωθούν, είπε, η αστυνομία χρησιμοποίησε “αναλογική δύναμη.”
Καθώς η συζήτηση προσπάθησε να εστιάσει ξανά στον νόμο για τις δημόσιες συγκεντρώσεις, η Χαραλαμπίδου σημείωσε την πρόσκλησή της προς μια αντιπροσωπεία του ΟΑΣΕ να επισκεφτεί την Κύπρο και να παρουσιάσει τα ευρήματά της. Τόνισε τη μεγάλη διαφορά μεταξύ του σύντομου νόμου, που εκτείνεται σε μόλις τρεις σελίδες, και της εκτενούς έκθεσης 32 σελίδων του ΟΑΣΕ που περιγράφει παρατηρήσεις και προτάσεις.
Ο Χαρτσιώτης απάντησε στους επικριτές υποστηρίζοντας ότι ο νόμος δεν περιέχει απαγορευτικούς όρους. «Οπουδήποτε στον νόμο δεν υπάρχει η λέξη ‘απαγορεύω’,» τόνισε, αμφισβητώντας τυχόν ισχυρισμούς περί «νομοθεσίας για την τρομοκρατία» ή καταπιεστικών μέτρων. Υποστήριξε ότι ο νόμος δίνει το δικαίωμα στους διοργανωτές, όχι την υποχρέωση, να ενημερώνουν την αστυνομία πριν από τις εκδηλώσεις τους.
Ωστόσο, ο υπουργός αναγνώρισε ότι ορισμένες πτυχές της νομοθεσίας θα μπορούσαν να ωφεληθούν από βελτιώσεις, ιδιαίτερα μια διάταξη που επιτρέπει στις αρχές να διαλύουν συγκεντρώσεις εάν ξεσπάσει βία κοντά. Σύγκρινε τους κανονισμούς της Κύπρου με εκείνους άλλων ευρωπαϊκών χωρών, εξηγώντας ότι στην Ελλάδα η αστυνομία έχει την εξουσία να απαγορεύει τις διαδηλώσεις, ενώ στη Γερμανία οι διαδηλώσεις μπορεί να απαγορεύονται αν θεωρηθούν επικίνδυνες.
Ο Χαρτσιώτης απεικόνισε τις διαφοροποιημένες προσεγγίσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη, σημειώνοντας ότι στο Βέλγιο οι τοπικοί δήμαρχοι πρέπει να εγκρίνουν κάθε διαδήλωση, και στην Ολλανδία οι διοργανωτές πρέπει να ενημερώνουν τους δήμους εκ των προτέρων. Αυτές οι συγκρίσεις στόχευαν να τοποθετήσουν το νόμο στο πλαίσιο ευρύτερων ευρωπαϊκών πρακτικών ενώ υπερασπιζόταν το τρέχον πλαίσιο του.
