λίμνη Μαγκλί — Η λίμνη Μαγκλί στη Λακατάμια παραμένει σε ιδιωτική ιδιοκτησία επειδή οι κρατικές υπηρεσίες δεν ακολούθησαν τις οδηγίες του Υπουργικού Συμβουλίου που αποσκοπούσαν στην παραχώρηση αυτού του οικολογικού μνημείου στα δημόσια χέρια. Μια απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου το 2011 είχε ως στόχο τη σταδιακή μεταβίβαση της λίμνης στην κρατική ιδιοκτησία, καθορίζοντας ότι όποτε οι ιδιοκτήτες ανέπτυσσαν παρακείμενα οικόπεδα, θα έπρεπε να παραχωρούν γη για δημόσιο πράσινο χώρο, «πιστώνοντας» πρακτικά αυτή την παραχώρηση στην έκταση της λίμνης μέχρι να καταστεί ολόκληρη η λεκάνη δημόσια ιδιοκτησία.

Φωτογραφία: in-cyprus.philenews.com
- Επιπλέον, η κήρυξη του χώρου ως προστατευόμενου θα απέτρεπε οποιαδήποτε οικοδόμηση στη γη, αλλά δεν θα έλυνε τα ζητήματα ιδιοκτησίας ή διαχείρισης, αφού θα παρέμενε ιδιωτικός.
Ωστόσο, αυτό το σχέδιο έχει αποτύχει. Σε πρόσφατη κοινοβουλευτική συνεδρία, ο Υπουργός Εσωτερικών Κωνσταντίνος Ιωάννου αποκάλυψε ότι η συγκεκριμένη προϋπόθεση που απαιτούνταν για τη μεταβίβαση της λίμνης δεν επιβλήθηκε ποτέ στις πολεοδομικές άδειες που εκδόθηκαν για τους διαμερισμούς γης στις περιβάλλουσες κατοικημένες ζώνες, γνωστές ως Ka6 και Ka8. Αυτή η παράλειψη επέτρεψε στη λίμνη να παραμείνει σε ιδιωτικά χέρια, περιπλέκοντας τη διαχείριση και την πρόσβαση σε αυτήν.

Φωτογραφία: in-cyprus.philenews.com
Η λίμνη αποτελείται επί του παρόντος από τρία ιδιωτικά οικόπεδα εντός καθορισμένης ζώνης προστασίας, με το Μοναστήρι του Κύκκου να κατέχει το μεγαλύτερο μερίδιο. Αυτή η διαμόρφωση σημαίνει ότι ούτε ο τοπικός δήμος ούτε το κράτος μπορούν να διαχειριστούν αποτελεσματικά τον χώρο, αφήνοντάς τον ευάλωτο στην παραμέληση.
Το Υπουργείο Εσωτερικών έχει διερευνήσει διάφορες επιλογές για την επίλυση αυτού του αδιεξόδου, μετά από συζητήσεις με τον Δήμο Λακατάμιας και τον Επίτροπο Περιβάλλοντος. Μια προτεινόμενη λύση ήταν η ανταλλαγή γης, ανταλλάσσοντας τη λίμνη με κρατική γη. Ωστόσο, αυτή η επιλογή φαίνεται απίθανο να επιτύχει· η χαμηλή οικονομική αξία των οικόπεδων της λίμνης καθιστά τη δίκαιη ανταλλαγή μη ελκυστική για τους ιδιοκτήτες.
Μια άλλη προτεινόμενη λύση ήταν η υποχρεωτική απαλλοτρίωση, αλλά και αυτή αντιμετωπίζει εμπόδια. Χωρίς τη συγκατάθεση της Εκκλησίας, που κατέχει το μεγαλύτερο μέρος της γης, αυτή η προσέγγιση θεωρείται ανέφικτη. Ακόμη και αν επιτευχθεί η συγκατάθεση, η σωστή αξιολόγηση της γης παρουσιάζει τα δικά της προβλήματα.
Επιπλέον, η κήρυξη του χώρου ως προστατευόμενου θα απέτρεπε οποιαδήποτε οικοδόμηση στη γη, αλλά δεν θα έλυνε τα ζητήματα ιδιοκτησίας ή διαχείρισης, αφού θα παρέμενε ιδιωτικός.
Εν όψει αυτών των εμποδίων, ο Υπουργός Ιωάννου υπέδειξε ότι η τροποποίηση του Τοπικού Σχεδίου Λευκωσίας μπορεί να είναι η πιο βιώσιμη λύση από εδώ και στο εξής. Αυτή η τροποποίηση θα δημιουργήσει νέες διατάξεις για τη διευκόλυνση της μεταβίβασης της λίμνης σε δημόσια ιδιοκτησία κατά την επερχόμενη αναθεώρηση του σχεδίου, ενδεχομένως αναζωογονώντας τις προσπάθειες για την προστασία αυτού του οικολογικού πόρου προς όφελος της κοινότητας.
