σύνταξη χήρας — σύνταξη χήρας — Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση χηρείας για σύνταξη, σημειώνοντας μία σημαντική απόφαση σε μια υπόθεση που αναδεικνύει τις πολυπλοκότητες του συνταξιοδοτικού δικαίου για συνταξιούχους δημόσιους υπαλλήλους. Η υπόθεση περιστράφηκε γύρω από την άρνηση του Γραφείου του Γενικού Λογιστή να χορηγήσει σύνταξη στη χήρα συνταξιούχου δημόσιου υπαλλήλου, επικαλούμενο ότι ο γάμος τους έγινε μετά τη συνταξιοδότησή του.
Ο σύζυγος συνταξιοδοτήθηκε την 1η Φεβρουαρίου 1986 και το ζευγάρι παντρεύτηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2000. Πέθανε το 2016, λίγο μετά την αίτηση της χήρας για τη σύνταξη, που υποβλήθηκε στις 30 Μαρτίου του ίδιου έτους. Η αίτηση απορρίφθηκε με βάση το Άρθρο 37(3) του σχετικού νόμου, το οποίο ορίζει ότι οι γάμοι που έγιναν μετά τη συνταξιοδότηση δεν δικαιούνται καταβολή σύνταξης χηρείας.
Η χήρα αμφισβήτησε αυτή την απόφαση στο Διοικητικό Δικαστήριο, το οποίο αρχικά αποφάσισε υπέρ της. Το δικαστήριο θεώρησε το Άρθρο 37(3) αντισυνταγματικό, υποστηρίζοντας ότι παραβιάζει την αρχή της ισότητας, καθώς αντιμετωπίζει διαφορετικά παρόμοιες καταστάσεις. Αυτή η απόφαση ανέφερε μια προηγούμενη υπόθεση, γνωστή ως απόφαση Dias, η οποία αφορούσε τη συνταγματικότητα του Νόμου για τις Λαχειοφόρους Αγορές.
Στην υπόθεση Dias, το δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η έλλειψη νομοθετικής πρόβλεψης δεν μπορεί να διορθωθεί με δικαστική παρέμβαση, καθώς κάτι τέτοιο θα μετέτρεπε το ρόλο του δικαστηρίου από ερμηνεία σε νομοθετική μεταρρύθμιση. Η στάση του Διοικητικού Δικαστηρίου υποδείκνυε ότι η εφαρμογή του νόμου ήταν λανθασμένη στην αντιμετώπιση της περίπτωσης της χήρας.
Ωστόσο, η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου έφτασε στο Εφετείο, όπου η αρχική απόφαση ανατράπηκε. Το Εφετείο διευκρίνισε ότι το εύρος της απόφασης Dias δεν περιοριζόταν σε υποθέσεις χωρίς νομικές διατάξεις αλλά μπορούσε να εφαρμοστεί και σε περιπτώσεις όπου ζητούνται τροποποιήσεις σε υπάρχοντες νόμους.
Το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο, που αποτελείται από εννέα δικαστές, αποφάσισε ομόφωνα ότι η αίτηση της χήρας δεν ζητούσε την άμεση ερμηνεία του Άρθρου 37(3). Αντίθετα, στόχευε στην επανερμηνεία των συνεπειών της απόφασης Dias. Το δικαστήριο ανέφερε ότι ο ισχυρισμός της αιτούσας για εσφαλμένη ερμηνεία έπρεπε να εξεταστεί με βάση το Άρθρο 28 του Συντάγματος.
Στην απόφασή τους, οι δικαστές ανέφεραν: «Ανεξαρτήτως του αν η απόφαση του Εφετείου είναι ορθή, κρίνουμε ότι το νομικό ζήτημα που διατυπώθηκε δεν εμπίπτει σε καμία από τις καθιερωμένες προϋποθέσεις του Άρθρου 9(2)(γ).» Κατέληξαν ότι η αίτηση ήταν ουσιαστικά μια μεταμφιεσμένη αίτηση για επανεξέταση της ορθότητας της απόφασης του Εφετείου, η οποία υπάγεται εκτός της δικαιοδοσίας τους.
