αξιολόγηση εκπαιδευτικών — Η απόρριψη του σχεδίου αξιολόγησης των εκπαιδευτικών αναδεικνύει μια σημαντική αντίσταση στην αλλαγή στο εκπαιδευτικό τοπίο, σύμφωνα με την Υπουργό Παιδείας, την Αθηνά Μιχαηλίδου. Εν όψει των συζητήσεων στη συνεδρίαση της Επιτροπής Παιδείας της Βουλής, τόνισε ότι το βασικό ζήτημα δεν είναι η έλλειψη διαλόγου, αλλά μάλλον η άρνηση προσαρμογής.
Η ένωση εκπαιδευτικών ΠΟΕΔ συγκάλεσε αυτή την εβδομάδα το 100μελές συμβούλιο της για να εξετάσει τις τελευταίες τροποποιήσεις που πρότεινε το υπουργείο παιδείας. Παρά τις προηγούμενες διαβουλεύσεις, τελικά αποφάσισαν να απορρίψουν τις μεταρρυθμίσεις, επικαλούμενοι αποτυχία αντιμετώπισης των ανησυχιών που εκφράστηκαν κατά τις συζητήσεις.
Η Μυρία Βασιλείου, πρόεδρος της ΠΟΕΔ, επισήμανε ότι οι αντιρρήσεις της ένωσης προέρχονται από άλυτες διαφωνίες, ιδιαίτερα όσον αφορά τον ρόλο των διευθυντών στη διαδικασία αξιολόγησης και τη συνολική δομή της επιτροπής παρακολούθησης. Αυτή η ένταση αντανακλά βαθύτερα προβλήματα στο τρέχον εκπαιδευτικό πλαίσιο.
Ο Δημήτρης Ταλιάδωρος, πρόεδρος του ανταγωνιστικού συνδικάτου ΟΕΛΜΕΚ, επανέλαβε τις ανησυχίες ότι το προτεινόμενο νομοσχέδιο περιέχει ασαφείς διατάξεις και αντιφάσεις, ειδικά σχετικά με τις ευθύνες που ανατίθενται στους διοικητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Επισήμανε την έλλειψη κατάλληλων δομών υποστήριξης, όπως παιδαγωγικών συμβούλων ή υποδιευθυντών, που περιπλέκουν την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων.
Καθώς οι συζητήσεις συνεχίζονται, ο Ταλιάδωρος ζήτησε συνάντηση με άλλους εκπαιδευτικούς οργανισμούς για να επιδιώξει μια συντονισμένη απάντηση. Εν τω μεταξύ, η Μιχαηλίδου υπερασπίστηκε τις προσπάθειες μεταρρύθμισης, υποστηρίζοντας ότι εκτενείς διάλογοι οδήγησαν σε σημαντικές συμφωνίες κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους. Πιστεύει ότι η μεταρρύθμιση της αξιολόγησης είναι κρίσιμη για την αναζωογόνηση της δημόσιας εκπαίδευσης, την ενίσχυση του κινήτρου και την εξασφάλιση συνεχιζόμενης υποστήριξης προς τους εκπαιδευτικούς.
«Δεν μπορούμε να αφήσουμε τα παιδιά και τους εκπαιδευτικούς παγιδευμένους στο υπάρχον σύστημα, το οποίο έχει υποστεί ελάχιστες τροποποιήσεις για πενήντα χρόνια,» υποστήριξε. Η έκκλησή της για δράση υπογραμμίζει την επείγουσα ανάγκη για μεταρρύθμιση, προειδοποιώντας ότι η αντίσταση μπορεί να οδηγήσει σε οπισθοδρόμηση που θα θυμίζει τη δεκαετία του 1970.
Η ένταση είναι εμφανής, όχι μόνο μεταξύ των συνδικάτων αλλά και εντός των τάξεων αυτών που έχουν την ευθύνη εφαρμογής του σχεδίου αξιολόγησης. Ο κλάδος επιθεωρητών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (ΚΕΜΕ) της ΠΑΣΥΔΥ εξέφρασε ανησυχίες σχετικά με την πρόταση, τονίζοντας ότι κάθε σύστημα αξιολόγησης πρέπει να λειτουργεί ως εργαλείο βελτίωσης και όχι ως γραφειοκρατικό εμπόδιο.
Οι εκπρόσωποι της ΚΕΜΕ τόνισαν την ανάγκη η αξιολόγηση να ενσωματώνει διάλογο, εμπιστοσύνη και υποστήριξη, παρά τιμωρία. Επίσης επισήμαναν ότι οι επιθεωρητές αυτή τη στιγμή διαχειρίζονται πολυάριθμες ευθύνες, όπως καθοδήγηση εκπαιδευτικών, διεξαγωγή αξιολογήσεων και διοικητικά καθήκοντα, ενώ τα επίπεδα προσωπικού παραμένουν σταθερά.
«Η ουσιαστική διαμορφωτική υποστήριξη των εκπαιδευτικών, που αποτελεί την καρδιά της μεταρρύθμισης, δεν μπορεί να υλοποιηθεί χωρίς επαρκή χρόνο και προσωπικό,» δήλωσε ο κλάδος, επισημαίνοντας συστηματικά ζητήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν. Αντιτάχθηκαν στην πρόταση του υπουργείου να δημιουργηθούν 24 νέες θέσεις, χαρακτηρίζοντάς την ανυπόστατη, και προειδοποίησαν κατά του διαχωρισμού των ρόλων επιθεωρητή σε αξιολογητή και σύμβουλο, φοβούμενοι ότι θα επιβαρύνει περισσότερο τα καθήκοντα και θα διαταράξει τη συνέχεια.
Το συναίσθημα μεταξύ των μελών της ΚΕΜΕ είναι σαφές: ζητούν αναλογική αύξηση του προσωπικού σε σχέση με τις αυξανόμενες απαιτήσεις των σχολείων και των εκπαιδευτικών. Υποστηρίζουν έναν ενιαίο ρόλο συμβούλου-αξιολογητή για να εξασφαλιστεί η συνεπής αξιολόγηση και ζητούν διαφανή κριτήρια που εστιάζουν στην ποιότητα, παράλληλα με μια σαφή διαδικασία καταγγελιών που θα διαχειρίζεται έμπειρος επιθεωρητής.
«Δεν ζητούμε προνόμια, αλλά τις απαραίτητες συνθήκες για να κάνουν σωστά τη δουλειά τους,» δήλωσε η ΚΕΜΕ, υπογραμμίζοντας την συλλογική επιθυμία για ένα υποστηρικτικό πλαίσιο στο οποίο οι εκπαιδευτικοί μπορούν να ευημερούν.
