Ένα Αγαπημένο Σπίτι για Συνταξιούχους Αγωνιστικούς Ίππους Είναι
Ένα αγαπημένο σπίτι για συνταξιούχους αγωνιστικούς ίππους είναι ακριβώς αυτό που φαντάστηκε η Μαρίλια Πετράου όταν έσωσε δύο άλογα, τον Σέλμπι και τον Μόναχαν, από τον Ιππόδρομο Λευκωσίας. Μετά από χρόνια ονείρων για την ιδιοκτησία αλόγων, η Μαρίλια έκανε τις φιλοδοξίες της πραγματικότητα, αφιερώνοντας τη ζωή της στην παροχή της φροντίδας που αξίζουν αυτά τα ζώα.
Μεγαλώνοντας σε μια φάρμα γεμάτη με διάφορα ζώα αλλά χωρίς άλογα, το παιδικό όνειρο της Μαρίλια συνέχισε να υπάρχει. Μετά από το συνδυασμό τεσσάρων δουλειών, τελικά βρήκε την ευκαιρία να σώσει τα δύο συνταξιούχα αγωνιστικά άλογα. Τώρα, περνούν τις μέρες τους μαζί στη φάρμα της στο Γέρι, δημιουργώντας έναν δεσμό που φέρνει χαρά και σκοπό στη ζωή της Μαρίλια.
Μεγαλώνοντας σε μια φάρμα γεμάτη με
«Οι ιπποδρομίες δεν προσφέρουν στα άλογα το ίδιο ποιοτικό επίπεδο ζωής που προσφέρει μια φάρμα», δηλώνει η Μαρίλια. Είναι παθιασμένη με το να δώσει στον Σέλμπι και τον Μόναχαν μια δεύτερη ευκαιρία, αναγνωρίζοντας ότι πολλά αγωνιστικά άλογα αντιμετωπίζουν αβέβαιο μέλλον μόλις τελειώσουν οι μέρες τους στους αγώνες. Συχνά, οι ιδιοκτήτες πουλούν αυτά τα ζώα όταν δεν μπορούν πλέον να αποδώσουν, αφήνοντάς τα ευάλωτα και χωρίς κατάλληλη φροντίδα.
Η αφοσίωση της Μαρίλια είναι εμφανής στην καθημερινή της ρουτίνα. Ξεσηκώνεται νωρίς το πρωί και φροντίζει να είναι καλά ταΐσμενα και να βοσκούν ελεύθερα ο Σέλμπι και ο Μόναχαν. Αυτή η δέσμευση συνοδεύεται από προκλήσεις, ειδικά λόγω των ιδιαίτερων αναγκών των αγωνιστικών ίππων. «Είναι εξαιρετικά φοβισμένα», εξηγεί, επισημαίνοντας ότι και τα δύο άλογα έχουν ειδικές απαιτήσεις φροντίδας που δεν είναι εύκολο να αντιμετωπιστούν από όλους.
Οι διαφορές στις προσωπικότητές τους αντικατοπτρίζουν το αγωνιστικό τους παρελθόν. Ο Σέλμπι, που υπέστη τραυματισμό στο πόδι που έθεσε τέλος στην αγωνιστική του καριέρα, είναι καλά προσαρμοσμένος και απολαμβάνει τις βόλτες με τη Μαρίλια. Ωστόσο, ο Μόναχαν εκδηλώνει άγχος και φόβο, πιθανόν λόγω πιο σκληρής ανατροφής. «Ο Μόναχαν είναι σαν ένα μικρό παιδί», παρατηρεί η Μαρίλια, επισημαίνοντας τις δυσκολίες του με τους θορύβους και τις ξαφνικές κινήσεις. Έχει προσαρμόσει τη συμπεριφορά της για να τον βοηθήσει να αισθάνεται ασφαλής, κατανοώντας ότι η ιππασία μπορεί να μην είναι κατάλληλη για εκείνον αυτή τη στιγμή.
Το ταξίδι της Μαρίλια με τον Μόναχαν ήταν ιδιαίτερα διδακτικό. Μετά από ένα ανησυχητικό περιστατικό όπου ο Μόναχαν τραυματίστηκε, συνειδητοποίησε ότι η προτεραιότητά της είναι να του προσφέρει μια ήρεμη, χωρίς άγχος ζωή αντί να τον αναγκάζει σε καταστάσεις που προκαλούν άγχος. «Απλώς θέλω να ζήσει μια ευτυχισμένη, χωρίς άγχος ζωή», επισημαίνει, και οι προσπάθειές της αποδίδουν καθώς εκείνος γίνεται πιο ήρεμος υπό τη φροντίδα της.
Φωτογραφία: cyprus-mail.com
Παρά το συναισθηματικό βάρος της διάσωσης αλόγων, η Μαρίλια βρίσκει μεγάλη ικανοποίηση στη δουλειά της. «Μου δίνει μεγάλη πληρότητα να ξέρω ότι έδωσα στα άλογα αυτά μια δεύτερη ευκαιρία», λέει. Ο δεσμός με τον Σέλμπι και τον Μόναχαν της έχει φέρει τεράστια χαρά, κάνοντας το όνειρό της σχετικά με την ιδιοκτησία αλόγων πραγματικότητα. Πιστεύει ότι η φροντίδα των αλόγων είναι εξίσου ανταποδοτική με τη φροντίδα οποιουδήποτε άλλου ζώου, ακόμα κι αν δεν εκφράζουν την αγάπη τους με παραδοσιακούς τρόπους.
Η Μαρίλια συμβουλεύει τους υποψήφιους ιδιοκτήτες αλόγων να γνωρίζουν τη δέσμευση που απαιτείται. «Χρειάζονται τόσο χρόνο όσο και χρήματα, και είναι πολύ επιρρεπή σε πολλαπλά προβλήματα υγείας», προειδοποιεί, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για σοβαρότητα στην αντιμετώπιση αυτής της ευθύνης. Η εμπειρία της φωτίζει τις ανησυχητικές πραγματικότητες της βιομηχανίας των ιπποδρομιών, όπου πολλά άλογα λαμβάνουν ανεπαρκή φροντίδα μόλις δεν είναι πλέον κερδοφόρα.
Η Μαρίλια ζητά μεταρρυθμίσεις στα ιπποδρόμια, επισημαίνοντας τις σκληρές συνθήκες που υπομένουν τα άλογα. «Τα ίδια τα ιπποδρόμια είναι μεγάλη ανησυχία», αναφέρει, δείχνοντας το σκληρό έδαφος που συμβάλλει στους τραυματισμούς. Επισημαίνει επίσης την έλλειψη κατάλληλων κτηνιατρικών υπηρεσιών, επικρίνοντας την τάση να θεωρείται η ευθανασία ως πρώτη επιλογή αντί να εξετάζονται οι δυνατότητες θεραπείας.
Ενώ το μέλλον πολλών αγωνιστικών ίππων παραμένει αβέβαιο, ο Σέλμπι και ο Μόναχαν έχουν βρει καταφύγιο κάτω από τη φροντίδα της Μαρίλια. Ζουν ελεύθεροι από τα βάρη των αγώνων, περιβαλλόμενοι από αγάπη και κατανόηση. Η αφοσίωση της Μαρίλια αποτελεί παράδειγμα του δυναμικού για ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή των συνταξιούχων αγωνιστικών ίππων, αποδεικνύοντας ότι η συμπόνια μπορεί να οδηγήσει στην ίαση και την ευτυχία.
