Η τραγική υπόθεση του Στυλιανού Κωνσταντίνου αναδεικνύει τις αποτυχίες των κοινωνικών υπηρεσιών ευημερίας να παρέχουν την αναγκαία προστασία σε έναν έφηβο που κατέληξε να βάλει τέλος στη ζωή του το 2019.
- Η τραγική υπόθεση του Στυλιανού Κωνσταντίνου αναδεικνύει τις αποτυχίες των κοινωνικών υπηρεσιών ευημερίας να παρέχουν την αναγκαία προστασία σε έναν έφηβο που κατέληξε να βάλει τέλος στη ζωή του το 2019.
- Η δίκη θα συνεχιστεί την Τρίτη, καθώς το δικαστήριο επιδιώκει να ξεδιαλύνει τις πολύπλοκες πτυχές αυτής της τραγικής υπόθεσης και τις συστημικές αποτυχίες που οδήγησαν σε ένα τόσο καταστροφικό αποτέλεσμα.
Κατά τη διάρκεια ακρόασης στο δικαστήριο της Επαρχίας Λευκωσίας, ο ανεξάρτητος εγκληματολόγος Ανδρέου Ανδρέου κατέθεσε ότι οι κοινωνικές υπηρεσίες ευημερίας θα έπρεπε να είχαν παρέμβει και να είχαν αναλάβει προσωρινά την κηδεμονία του 14χρονου. Η έρευνα επικεντρώνεται σε καταγγελίες για διαρκή ενδοοικογενειακή βία που διέπραττε ο πατέρας του παιδιού και σε ερωτήματα σχετικά με τις ενέργειες τόσο της μητέρας του όσο και των αρχών.
Τον Μάιο, δύο υπάλληλοι κοινωνικής πρόνοιας παραδέχτηκαν κατηγορίες σχετικές με τον χειρισμό της υπόθεσης και έλαβαν ανασταλτικές ποινές φυλάκισης. Οι τρέχουσες διαδικασίες εστιάζουν σε έναν ακόμα υπάλληλο κοινωνικής πρόνοιας που ήταν υπεύθυνος για το φάκελο του Στυλιανού.
Σε κατάθεση υπό διασταύρωση, ο Ανδρέου παραδέχτηκε ότι δεν υπήρχε άμεση ιατρική απόδειξη σωματικής βλάβης, αλλά σημείωσε ότι πολλαπλές αναφορές υποδείκνυαν ότι ο Στυλιανός έφτανε στο σχολείο με μελανιές. Το αγόρι είχε εκφράσει ότι υποβαλλόταν σε σφοδρούς ξυλοδαρμούς, υποστηρίζοντας ότι ο πατέρας του «τον χτυπούσε σα να ήταν σκύλος» στη φάρμα της οικογένειας.
Παρά αυτά τα ανησυχητικά σημάδια, τα ημερολόγια του υπαλλήλου πρόνοιας που εξέτασε ο Ανδρέου δεν υποδείκνυαν ότι ο Στυλιανός βρισκόταν σε άμεσο κίνδυνο. Ο Ανδρέου σχολίασε, «Δεν λέω ότι δεν ελήφθη καμία ενέργεια, αλλά ούτε έγινε σωστή έρευνα, ούτε λήφθηκε η κατάλληλη άμεση ενέργεια.» Αυτή η έλλειψη επείγοντος είναι ανησυχητική, ειδικά καθώς ορισμένα περιστατικά βίας δεν κοινοποιήθηκαν στην αστυνομία, παρά τα πρωτόκολλα που απαιτούν τέτοιες αναφορές.
Ο Ανδρέου και ο συνάδελφός του ερευνητής κ. Ποιατζής κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα μέτρα που ελήφθησαν για την προστασία του Στυλιανού από το 2010 έως το 2012 ήταν ανεπαρκή. Δήλωσε: «Η κατάσταση είχε ξεφύγει από κάθε έλεγχο» και εξέφρασε την άποψη ότι αν το αγόρι είχε αφαιρεθεί από τους γονείς του, ίσως να ήταν ακόμα ζωντανό σήμερα. Πίστευε ακράδαντα ότι οι πληροφορίες που ήταν διαθέσιμες εκείνη την περίοδο δικαιολογούσαν την τοποθέτηση του Στυλιανού υπό την φροντίδα των κοινωνικών υπηρεσιών, έστω και προσωρινά, για να προστατευτεί η ευημερία του.
Περαιτέρω αποδείξεις που παρουσιάστηκαν στο δικαστήριο έδειξαν ανησυχητική συμπεριφορά από τον πατέρα του Στυλιανού, συμπεριλαμβανομένης μιας περίπτωσης όπου κατά τη διάρκεια επίσκεψης της πρόνοιας βρέθηκε ένα κυνηγετικό όπλο πάνω σε κρεβάτι, και ένα άλλο επεισόδιο όπου ο πατέρας εμφανίστηκε στο σχολείο του αγοριού φέροντας το όπλο. Ο Ανδρέου υποστήριξε ότι τέτοια περιστατικά, μαζί με άλλες πληροφορίες στον φάκελο του Στυλιανού, θα έπρεπε να είχαν υποχρεώσει τις υπηρεσίες πρόνοιας να ενεργήσουν αποφασιστικά.
Κατά τη διάρκεια των διαδικασιών, η υπεράσπιση προέβαλε το επιχείρημα ότι η πολιτική εκείνη την εποχή θεωρούσε την αφαίρεση ενός παιδιού από τους γονείς ως «έσχατη λύση». Ενώ ο Ανδρέου παραδέχτηκε ότι αυτή ήταν πράγματι η πολιτική, αμφισβήτησε την εγκυρότητα αυτής της προσέγγισης όταν διακυβεύεται η ασφάλεια ενός παιδιού.
Η δίκη θα συνεχιστεί την Τρίτη, καθώς το δικαστήριο επιδιώκει να ξεδιαλύνει τις πολύπλοκες πτυχές αυτής της τραγικής υπόθεσης και τις συστημικές αποτυχίες που οδήγησαν σε ένα τόσο καταστροφικό αποτέλεσμα.
