Η πώληση χριστουγεννιάτικων κουπονιών στη Βιέννη είναι μια αγαπημένη παράδοση που φέρνει χαρά τόσο στους εργαζόμενους όσο και στους εργοδότες. Έχοντας ζήσει στη Βιέννη για πολλά χρόνια, μπορώ να βεβαιώσω για την εορταστική ατμόσφαιρα που περιβάλλει την πόλη κατά την εορταστική περίοδο. Οι γεμάτες ζωή αγορές, οι υποθερμικές θερμοκρασίες και οι δριμείς άνεμοι δημιουργούν ένα αδιαμφισβήτητο σκηνικό για αυτή την εποχή του χρόνου.
Φωτογραφία: cyprus-mail.com
- «Καλημέρα, η Γιοχάνα από την X μιλάει, μιλάω με την κυρία X; Έχετε προγραμματίσει ήδη χριστουγεννιάτικα δώρα για τους υπαλλήλους σας;» έγινε το μάντρα μου, που αντηχούσε στο μυαλό μου πολύ μετά που έφευγα από το γραφείο.
Κατά τη διάρκεια των προπτυχιακών μου σπουδών στην επιστήμη της επικοινωνίας, ανέλαβα διάφορες δουλειές για να υποστηρίξω τον εαυτό μου. Μια μέρα, ένας φίλος με σύστησε σε μια θέση πωλήσεων στο γραφείο του που υποσχόταν ευέλικτο ωράριο και σταθερό εισόδημα. Φαινόταν η ιδανική ευκαιρία μέσα στο απρόβλεπτο ωράριο εργασίας μου.
Μόλις εγκαταστάθηκα, ανακάλυψα ότι το ‘πωλήσεις’ ήταν αρκετά κυριολεκτικό. Κάθε μέρα, οι συνάδελφοί μου κι εγώ καθόμασταν μαζί, καλώντας εταιρείες από μια λίστα, προσπαθώντας να τους πουλήσουμε χριστουγεννιάτικα κουπόνια για τους υπαλλήλους τους. Αυτή η πρακτική είναι συνηθισμένη στην Αυστρία και τη Γερμανία, ειδικά γύρω από τα Χριστούγεννα, καθώς αυτά τα κουπόνια μπορούν να αγοραστούν χωρίς φόρους και να χρησιμοποιηθούν σε σούπερ μάρκετ και εστιατόρια.
«Καλημέρα, η Γιοχάνα από την X μιλάει, μιλάω με την κυρία X; Έχετε προγραμματίσει ήδη χριστουγεννιάτικα δώρα για τους υπαλλήλους σας;» έγινε το μάντρα μου, που αντηχούσε στο μυαλό μου πολύ μετά που έφευγα από το γραφείο.
Προς μεγάλη μου έκπληξη, πολλές εταιρείες ήταν πρόθυμες να αγοράσουν αυτά τα κουπόνια. Εγώ και οι συνάδελφοί μου, μια διαφορετική ομάδα φοιτητών, περάσαμε αμέτρητες ώρες στο πρόχειρο τηλεφωνικό μας κέντρο, καταγράφοντας επιμελώς τις καθημερινές κλήσεις και τις επιτυχημένες πωλήσεις. Ήταν ένα παράξενο μείγμα προσωπικοτήτων: ένας Βόσνιος φοιτητής επιχειρήσεων, ένας πολιτικά ενεργός νέος, μια κοπέλα Αυστριακή που λάτρευε τις γάτες, κι εγώ, ένας Γερμανός που αναζητούσε παρηγοριά στα βιεννέζικα καφέ.
Το γραφείο μας, που θύμιζε μια καταθλιπτική βιεννέζικη χειμωνιάτικη μέρα, ήταν ένα κέντρο δραστηριότητας κατά την εορταστική περίοδο. Συχνά λαμβάναμε κλήσεις να έρθουμε το Σαββατοκύριακο να ετοιμάσουμε χειροκίνητα χιλιάδες φάκελους γεμάτους κουπόνια για ανυπόμονους πελάτες. Τις πολυάσχολες εκείνες μέρες, παίρναμε υπερβολικά πολλά διαλείμματα για κάπνισμα, δεμένοι μέσω των κοινών μας εμπειριών.
Τελικά, η εταιρεία για την οποία δούλευα έκλεισε ένα σημαντικό συμβόλαιο με την αυστριακή κυβέρνηση, που διέθεσε κουπόνια αξίας έως και 50€ σε σχεδόν ένα εκατομμύριο βιεννέζικα νοικοκυριά. Αυτή η πρωτοβουλία είχε στόχο να υποστηρίξει τον τοπικό κλάδο της γαστρονομίας μετά την κρίση του Covid το 2020, με συνολικό ποσό συμφωνίας περίπου 34 εκατομμύρια ευρώ. Ωστόσο, υπήρχαν ερωτήματα γύρω από τη νομιμότητα των διαφημιστικών εξόδων, που εκτιμήθηκαν στα 2,4 εκατομμύρια ευρώ.
Χρειάστηκαν οκτώ μήνες για να λάβω τελικά ένα κουπόνι από την εταιρεία, το οποίο δόθηκε μέσω της κυβερνητικής πρωτοβουλίας. Η καλύτερή μου φίλη κι εγώ αποφασίσαμε να απολαύσουμε δείπνο σε ένα βιετναμέζικο εστιατόριο, όπου ένα καυτό μπολ σούπα Pho ένιωθε σαν μια καλά δικαιωμένη ανταμοιβή για την επιβίωση από το χάος του γραφείου.
