Η λήψη παρακεταμόλης, γνωστής ως Tylenol στις ΗΠΑ, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι ασφαλής, σύμφωνα με μια ομάδα Ευρωπαίων ερευνητών. Αυτό το συμπέρασμα προέκυψε αφού η ομάδα συγκέντρωσε εκτενή δεδομένα σε απάντηση σε αμφιλεγόμενες ισχυρισμούς του πρώην Προέδρου των ΗΠΑ Donald Trump σχετικά με πιθανή σύνδεση του φαρμάκου με τον αυτισμό.
Τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν στο βρετανικό περιοδικό The Lancet Obstetrics, Gynaecology & Women’s Health το Σάββατο. Οι ερευνητές εστίασαν στη συγκέντρωση της καλύτερης δυνατής τεκμηρίωσης για να απαντήσουν σε αυτούς τους ισχυρισμούς, με στόχο να καθησυχάσουν τις εγκύους σχετικά με την ασφάλεια αυτού του κοινώς χρησιμοποιούμενου αναλγητικού.
«Η παρακεταμόλη είναι ασφαλής για χρήση κατά την εγκυμοσύνη», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια Asma Khalil, καθηγήτρια μαιευτικής και μητρικής-εμβρυϊκής ιατρικής στο City St George’s, Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. «Το βασικό μήνυμα είναι η διαβεβαίωση: Όταν χρησιμοποιείται όπως συστήνεται, τα καλύτερα διαθέσιμα στοιχεία δεν υποστηρίζουν αιτιώδη σύνδεση με τον αυτισμό, τη ΔΕΠΥ (διαταραχή ελλειμματικής προσοχής/υπερκινητικότητας) ή διανοητική αναπηρία.»
Τα σχόλια του Trump τον Σεπτέμβριο συμβούλευαν τις εγκύους να αποφύγουν τη λήψη παρακεταμόλης, προκαλώντας ευρεία ανησυχία. Εθνικές και διεθνείς ιατρικές οργανώσεις αμφισβήτησαν γρήγορα τις δηλώσεις του, επισημαίνοντας πως δεν είχαν βάση σε αποδεδειγμένα στοιχεία. Η παρακεταμόλη είναι το μοναδικό παυσίπονο που θεωρείται ασφαλές για χρήση στην εγκυμοσύνη, και οι επαγγελματίες υγείας συνήθως συνιστούν την ελάχιστη αποτελεσματική δόση για τη μικρότερη δυνατή διάρκεια για την αντιμετώπιση του πόνου και του πυρετού, καταστάσεις που μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο τόσο τις μητέρες όσο και τα μωρά αν αφεθούν χωρίς θεραπεία.
Η ερευνητική ομάδα πραγματοποίησε συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση, αξιολογώντας 43 μελέτες σχετικά με τη χρήση παρακεταμόλης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Αυτές οι μελέτες αξιολογήθηκαν αυστηρά ως προς την ποιότητα και την πιθανή μεροληψία. Η Khalil επισήμανε ότι εξέτασαν ειδικά μελέτες που αφορούσαν παιδιά από την ίδια μητέρα, όπου σε μια εγκυμοσύνη χρησιμοποιήθηκε παρακεταμόλη και στην άλλη όχι. Αυτή η προσέγγιση λαμβάνει υπόψη κοινά γενετικά και περιβαλλοντικά στοιχεία που θα μπορούσαν να συμβάλλουν στον αυτισμό και άλλες μελετηθείσες καταστάσεις.
Ενώ μόνο τρεις από τις μελέτες πληρούσαν αυτό το κριτήριο, περιλάμβαναν σημαντικά μεγέθη δείγματος, καλύπτοντας πάνω από 260.000 παιδιά που αξιολογήθηκαν για αυτισμό, και περίπου 335.000 και 405.000 για ΔΕΠΥ και διανοητικές αναπηρίες, αντίστοιχα. Τα αποτελέσματα δεν έδειξαν σημαντική συσχέτιση μεταξύ της χρήσης παρακεταμόλης κατά την εγκυμοσύνη και της εμφάνισης αυτών των καταστάσεων.
Το συμπέρασμα αυτό παρέμεινε συνεπές ακόμα και όταν συνδυάστηκαν τα αποτελέσματα από όλες τις ποιοτικές μελέτες που αξιολογήθηκαν στην ανασκόπηση. Η Khalil τόνισε ότι μεγάλο μέρος της προηγούμενης έρευνας που υποδείκνυε πιθανή σύνδεση ήταν επιρρεπές στη μεροληψία και σε συγχυτικούς παράγοντες, τους οποίους η ανάλυση της ομάδας της προσπάθησε να αντιμετωπίσει.
Η Grainne McAlonan, καθηγήτρια Μεταφραστικών Νευροεπιστημών στο King’s College του Λονδίνου που δεν συμμετείχε στην έρευνα, επαίνεσε τα ευρήματα της μελέτης. Έκανε έκφραση ελπίδας ότι αυτή η έρευνα θα βοηθήσει να λήξει η συνεχιζόμενη διαμάχη σχετικά με την ασφάλεια της παρακεταμόλης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
