Ο αριθμός των κυνηγών στην Κύπρο μειώνεται, αλλά οι καταγγελίες για κυνήγι σε περιοχές με περιορισμούς συνεχίζουν να αυξάνονται, αντικατοπτρίζοντας τη συρρίκνωση των χώρων που είναι αφιερωμένοι στο κυνήγι θηραμάτων. Με περίπου 30.000 νόμιμους κυνηγούς ενεργούς κατά τις κυνηγετικές περιόδους, το Ταμείο Θήρας αντιμετωπίζει προκλήσεις στην παρακολούθηση αυτών των ατόμων, ειδικά με λιγότερους από 250 ελεγκτές διαθέσιμους σε όλο το νησί.

Φωτογραφία: cyprus-mail.com
Σύμφωνα με το Ταμείο Θήρας, οι καταγγελίες καταφθάνουν κάθε Τετάρτη και Κυριακή κατά τις κυνηγετικές περιόδους, που διαρκούν από τα τέλη Αυγούστου μέχρι το τέλος Φεβρουαρίου. «Δεν μπορείτε να απαντήσετε σε όλες τις καταγγελίες», δήλωσε εκπρόσωπος του Ταμείου Θήρας, τονίζοντας τις δυσκολίες που προκαλούν οι περιορισμένοι πόροι τους.

Φωτογραφία: cyprus-mail.com
Κατά τον τελευταίο κυνηγετικό χρόνο εκδόθηκαν 37.817 έγκυρες άδειες κυνηγιού, αλλά περίπου το 4,4% των κατόχων αδειών ανέφερε ότι δεν ασχολήθηκε με το κυνήγι παρά την ανανέωση των αδειών τους. Ο Παντελής Χατζηγιέρου, επικεφαλής του Ταμείου Θήρας, εξήγησε ότι οι περιπολίες συνήθως αποτελούνται από μόλις τρεις έως έξι ελεγκτές ανά περιφέρεια ανά πάσα στιγμή, καθιστώντας σχεδόν αδύνατη τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με τους κανονισμούς κυνηγιού.
Καθώς αυξάνονται οι καταγγελίες για κυνηγούς που ενοχλούν περιοχές κατοικίας, ο Χατζηγιέρου κάλεσε για ανεκτικότητα μεταξύ κυνηγών και τοπικού πληθυσμού. «Το κυνήγι είναι μια παράδοση και στατιστικά δεν υπάρχουν τραυματισμοί ανθρώπων. Αλλά οι κυνηγοί δεν πρέπει να πυροβολούν κοντά σε σπίτια», συμβούλεψε. Παρατήρησε ότι, παρόλο που ο θόρυβος από το κυνήγι μπορεί να είναι ενοχλητικός, μια συνεργατική προσέγγιση μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των εντάσεων.
Η ετήσια έρευνα του Ταμείου Θήρας αποκάλυψε μια μικρή μείωση στις εκδοθείσες άδειες κυνηγιού σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος. Επιπλέον, τα αναφερόμενα θηράματα μειώθηκαν σημαντικά, με πτώση 20% στα λαγουδάκια και άνω του 30% στις πέρδικες. Ωστόσο, υπάρχουν ανησυχίες ότι αυτά τα στοιχεία ενδέχεται να μην αντικατοπτρίζουν πλήρως την πραγματικότητα, καθώς κάποιοι κυνηγοί που δεν ανανέωσαν τις άδειές τους μπορεί να συμμετείχαν ακόμα στο κυνήγι.
Οι άδειες κυνηγιού συνδέονται με τις άδειες όπλων, ένα σύστημα που ρυθμίζεται αυστηρά στην Κύπρο. Άτομα άνω των 18 ετών μπορούν να αιτηθούν άδειες κυνηγιού, αλλά πρέπει να πληρούν διάφορα κριτήρια, συμπεριλαμβανομένου να μην έχουν ιστορικό ενδοοικογενειακής βίας ή υποθέσεων ναρκωτικών. Οι επίδοξοι κυνηγοί πρέπει επίσης να ολοκληρώσουν εκπαιδευτικά μαθήματα που διεξάγονται από το Ταμείο Θήρας, καλύπτοντας θέματα διατήρησης άγριας ζωής, νομοθεσίας και χειρισμού όπλων.
Παρά τους αυστηρούς κανονισμούς, κάποιοι κυνηγοί παραβιάζουν ακόμα το νόμο πυροβολώντας πολύ κοντά σε κατοικημένες περιοχές, με αποτέλεσμα καταγγελίες για σκάγια που πέφτουν σε σπίτια και τον θόρυβο που προκαλείται κατά τις ώρες κυνηγιού. Όταν συμβαίνουν παραβάσεις, οι κάτοικοι αναφέρουν άμεσα τα περιστατικά στο Ταμείο Θήρας ή στην αστυνομία, προκαλώντας έρευνες που μπορεί να είναι χρονοβόρες και περίπλοκες.
Ο Χατζηγιέρου σημείωσε ότι ενώ υπάρχει παράνομο κυνήγι, δεν είναι διαδεδομένο. Οι περισσότεροι παραβάτες είναι αυτοί που κυνηγούν σε απαγορευμένες περιοχές ή χωρίς έγκυρες άδειες, που αποτελούν λιγότερο από το 5% του κυνηγετικού πληθυσμού. Ωστόσο, η συνολική τάση δείχνει σταθερή μείωση των κυνηγών, επιβαρυμένη από περιβαλλοντικούς παράγοντες όπως η καταστροφή των βιοτόπων και η κλιματική αλλαγή.
Το κυνήγι στην Κύπρο περιγράφεται συχνά ως ένστικτο, βαθιά ριζωμένο στην κουλτούρα του νησιού. Πολλοί κυνηγοί επιδιώκουν το θήραμα όχι μόνο για αθλητισμό, αλλά και ως μέσο διατροφής. Οι κυνηγετικές περίοδοι, που διαφέρουν ετησίως, προσφέρουν συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα για την θήρευση συγκεκριμένων ειδών, συμπεριλαμβανομένων κοινών περιστεριών, περδίκων και μεταναστευτικών τρυγονιών.
Οι περιβαλλοντικές αλλαγές συνεχίζουν να επηρεάζουν τους πληθυσμούς άγριας ζωής. Η αποψίλωση, η αστική ανάπτυξη και η αυξημένη παρουσία οικόσιτων γατών έχουν διαταράξει τους βιότοπους. Επιπλέον, η κλιματική αλλαγή έχει αλλάξει τα μοτίβα μετανάστευσης, καθιστώντας πιο δύσκολη την ευημερία ορισμένων ειδών. Το Ταμείο Θήρας έχει επίσης εντοπίσει έμμεσες απειλές για απειλούμενα είδη, όπως ο γυπαετός, που αντιμετωπίζει έλλειψη τροφής λόγω κανονισμών κατάρριψης πτωμάτων.
Καθώς το Ταμείο Θήρας αντιμετωπίζει τις πολύπλοκες προκλήσεις της διαχείρισης της άγριας ζωής και των κανονισμών κυνηγιού, παραμένει ουσιώδης η συμμετοχή τόσο των κυνηγών όσο και του ευρύτερου κοινού σε έναν σεβαστό διάλογο. Το μέλλον του κυνηγιού στην Κύπρο βασίζεται στην ισορροπία μεταξύ παράδοσης και ανάγκης για διατήρηση της άγριας ζωής, υπογραμμίζοντας τη σημασία της συνεργασίας για τη διαφύλαξη της φυσικής κληρονομιάς του νησιού.
